Home

Odezwa do sumień Narodów Całego Świata

Leave a comment

odezw1

 

Odezwa do Przedstawicieli Narodów Całego Świata to tekst przyjęty na zgromadzeniu Dail Eireann – Parlamentu Irlandzkiego, w styczniu 1921 roku.

Miał on na celu poparcie walki Irlandii o niepodległość. Dokument przedstawiał dramatyczny stan gospodarki i zbrodnie dokonane przez Anglików.

Nasze wspólne losy, krajów, które uzyskały niepodległość po I wojnie światowej ciągle splatały się i umocnienie wspólnych korzeni jest ważne. Bo wspólna jest walka o niepodległość.

Polska nie jest wymieniona w Dokumencie, jednak stałe są odniesienia do naszego kraju, który w pełni popierał  Irlandię w walce o wolność.

Arthur Griffith irlandzki polityk i pisarz  porównywał Polskę do Irlandii:

Polacy trzykrotnie próbowali odzyskać swoją niepodległość. Ponieśli klęskę. Irlandczycy w tym samym czasie cztery razy próbowali osiągnąć ten cel. Metody zwycięzców w obu przypadkach były podobne i te metody budowały znaczącą sympatię dla Polski w krajach poza granicami.

Dokument – reprint Odezwy został wydany  w 2016 roku, w Poznaniu  przez Bibliotekę Uniwersytecką w Poznaniu , przy wsparciu Fundacji Kultury Irlandzkiej i Instytutu Historii Uniwersytetu Adama Mickiewicza.

Odezwa zawiera również wykaz dwustu siedemdziesięciu obywateli irlandzkich, zamordowanych przez władze angielskie w okresie 1920-21.

 

 

 

 

 

Advertisements

Jan Łukasiewicz – twórca współczesnej informatyki

Leave a comment

Irlandia – strona główna

lukasiewicz

English version

Jan Łukasiewicz (ur. 21 grudnia 1878 we Lwowie, zm. 13 lutego 1956 w Dublinie) – polski logik, matematyk, filozof, rektor Uniwersytetu Warszawskiego.
Urodził się w rodzinie inteligenckiej. Studiował na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie pod kierunkiem Kazimierza Twardowskiego, z którym stworzył słynną Polską Szkołę Matematyczną zwaną Szkołą Lwowsko – Warszawską. W latach 1902-1905 pracował w Bibliotece Uniwersytetu Lwowskiego. Studiował też w Berlinie i Louvain. Habilitację otrzymał w 1906 na Uniwersytecie Lwowskim. W 1911 roku został profesorem nadzwyczajnym. Po reaktywowaniu Uniwersytetu Warszawskiego, w 1915 roku, objął katedrę filozoficzną.
Pracował w Ministerstwie Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego w latach 1918-1920.
W 1919 roku pracował również w rządzie Ignacego Paderewskiego.

W 1920 roku objął katedrę filozofii na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym, dwukrotnie był rektorem Uniwersytetu warszawskiego. W 1938 roku dostał tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu Wilhelma w Münsterze.
W czasie drugiej wojny światowej pracował w magistracie w Warszawie, brał udział w podziemnym nauczaniu.

W 1944 roku, razem z żoną Reginą Barwińską, wyjechał z Polski, pomógł mu w tym logik niemiecki Heinrich Scholz, profesor z Uniwersytetu Wilhelma w Münsterze.

Łukasiewicz miał schronić się w Szwajcarii, lecz nasiliły się niemieckie bombardowania i w rezultacie przebywał razem z żoną na farmie Jürgena von Kempskiego w Hembsen, w Westfalii. W 1945 roku uczył w szkołach obozowych w Dössel.  Nie chciał wracać do komunistycznej Polski. Potem mieszkał w Belgii, a w 1946 roku Królewska Akademia Irlandzka w Dublinie zaproponowała mu objęcie katedry logiki, którą kierował aż do śmierci.

 4 marca 1946 roku Łukasiewiczowie przyjechali do Dublina na zaproszenie ówczesnego premiera Eamona de Valery.

Łukasiewicz był w stałym kontakcie z filozofami z zagranicy i z Polski, cały czas korespondował z Heinrichem Scholzem, któremu zawdzięczał wyjazd z wojennej Polski. Uczestniczył w wielu konferencjach europejskich i przesyłał swoje wykłady do Polski (dopóki nie został wydalony z Uniwersytetu Jagiellońskiego). Wykładał również w Queen’s University w Belfaście.

W 1948 roku został jednym z założycieli Polskiego Towarzystwa Naukowego na Obczyźnie.

Jego zdrowie pogarszało się, przeszedł kilka zawałów serca. Zakończył pracę na uczelni dublińskiej w 1953 roku. Wtedy też napisał wspomnienia autobiograficzne (J. Lukasiewicz, Curriculum vitae of Jan Lukasiewicz, Metalogicon 7 (2) (1994), 133-137).

W 1955 roku otrzymał doktorat honoris causa Trinity College w Dublinie.

13 lutego 1956 roku przeszedł operację usunięcia kamieni żółciowych, niestety zabił go zator tętnicy wieńcowej. Zmarł tego samego dnia.

Został pochowany na Cmentarzu Glasnevin w Dublinie. Na nagrobku pozostał napis “far from dear Lwów and Poland”, daleko od kochanego Lwowa i Polski.

W 1963 roku żona Regina zdeponowała większość prac, esejów, korespondencji z RIA Łukasiewicza w Bibliotece Uniwersytetu w Manchesterze (nieskatalogowane). Pracował tam uczeń Łukasiewicza Czesław Lejewski.

Niepodobna ażeby coś zarazem było i nie było – oto sławna zasada sprzeczności Arystotelesa. Był to zawsze przedmiot gorących sporów między filozofami.
Praca Łukasiewicza O zasadzie sprzeczności u Arystotelesa stała się początkiem logiki matematycznej.

Był twórcą notacji polskiej, notacji Łukasiewicza (sposób zapisu wyrażeń logicznych i arytmetycznych podający najpierw operator, a potem argumenty), która jest stosowana do dziś w językach programowania i w informatyce.

Łukasiewicz był autorem logiki trójwartościowej. Jego prace stanowiły fundamenty współczesnej informatyki.

W 2008 roku Polskie Towarzystwo Informatyczne ustanowiło nagrodę imienia Jana Łukasiewicza, dla najlepszych, innowacyjnych polskich firm informatycznych.
Od 1999 do 2004 roku, Departament Computer Science przy Uniwersytetu Dublińskiego nazywano budynkiem Łukasiewicza

W 2016 roku Uniwersytet Dubliński zorganizował konferencję międzynarodową – Łukasiewicz w Dublinie, która zgromadziła sześćdziesięciu filozofów i logików z całego świata.

Źródła:

Profesor Jan Łukasiewicz – ojciec światowej informatyki – radio

Jan Łukasiewicz

Jan Łukasiewicz – Stanford Encyclopedia

wiki-pedia

Fotografia Jana Łukasiewicza

 

 

 

Kazimierz Dunin Markiewicz

Leave a comment

Irlandia – strona główna

Casimir_Markievicz  Dunin Markiewicz

Kazimierz Dunin-Markiewicz urodził się w 1874 roku w polskiej rodzinie ziemiańskiej, w majątku Żywotówka (dziś Ukraina). Studiował prawo, później malarstwo w Kijowie i w Paryżu, gdzie wystawiał swoje obrazy.Casi

Po śmierci pierwszej żony, ożenił się w 1900 roku z Constance Gore-Booth (później wybitną działaczką irlandzkiego ruchu narodowego, bojowniczką o niepodległość Irlandii, najsławniejszą kobietą związaną z Powstaniem Wielkanocnym 1916 r. Poznali się jako studenci malarstwa w Paryżu. Osiedli w Irlandii, gdzie Kazimierz osiągnął znaczną pozycję jako malarz. Od 1910 r. współpracował z teatrem irlandzkim, był jednym z twórców teatru Repertory w Dublinie.

Był znaną postacią w świecie teatru – pisał i wystawiał sztuki i spektakle teatralne. Opuścił Irlandię pod koniec 1913 r; brał udział w pierwszej wojnie światowej, w czasie której znalazł się w Moskwie,  gdzie reżyserował w Teatrze Polskim.

Kazimierz markiewicz

 

Kornel Makuszyński  o Kazimierzu Dunin Markiewiczu

Po wojnie wrócił  do Warszawy. Zajmował się czynnie teatrem, pisał komedie, reżyserował, malował. Pracował również jako korespondent m.in. dla londyńskiego „Daily News”. Potem nie pracował już czynnie w teatrze, zajął się pisaniem sztuk (Miłość czy pięść, Sprawa honorowa).

W ostatnich latach życia pracował w konsulacie amerykańskim.

casimir

Portret Markiewicza namalowany przez Johna B. Yeatsa (ojca poety Williama i malarza Jacka)

 

 

Był postacią bardzo popularną w warszawskim środowisku literackim i wspominany jest w wielu pamiętnikach.

Zmarł w Warszawie w 1932 roku.

 

Pat Quigley, wieloletni prezes Towarzystwa Irlandzko-Polskiego opublikował książkę  – The Polish Irishman – Polski Irlandczyk,  prezentującą sylwetkę Kazimierza Dunin-Markiewicza (Liffey Press).

Pat Quigley dotychczas wydał dwie książki: Borderland, Lovers for all Time

 

Wykład Wandy Ryan-Smolin o Kazimierzu Markiewiczu

 

Żródła: Wikipedia (portret), Irish-Polish Society (zdjęcia i obrazy), Film Polski

 

Seamus Heaney i poezja Herberta

1 Comment

Irlandia – strona główna

English version

Seamus Heaney  czytał poezje Zbigniewa Herberta w Centrum Pisarzy Irlandzkich, w Dublinie.

To spotkanie zorganizowało Irlandzko-Polskie Towarzystwo z Dublina i Ambasada Polska w Irlandii.

 

 

16 października 2008 roku

Zdjęcia: Marek Bogacki
Produkcja: DOCUMENTAVI 2008

Mazurki z Donegalu

Leave a comment

Irlandia – strona główna

book1

Tańce polskie przybyły do Irlandii około 1840 roku.

Do irlandzkiego Donegalu dotarli wtedy polscy żołnierze z Legionów Dąbrowskiego.

Do dziś mazurki gra się głównie na północnym zachodzie Irlandii.

Różnią się od polskich akcentowaniem w drugim takcie, co daje im unikalne brzmienie.

Muzyk Caoimhín Mac Aoidh napisał książkę „Od Mazowsza do Meenbanad”, gdzie przedstawia historię mazurków w Irlandii. Odnalazł  32 różne rodzaje irlandzkich mazurków.

Grał z wieloma sławami z Donegalu. Jest założycielem Cairdeas NA bhFidléirí  – Irish Traditional Music Archive / Taisce Cheol Dúchais Éireann – Archiwum Tradycyjnej Muzyki Irlandzkiej.

Caoimhín jest autorem wielu książek, zbiorów i artykułów poświęconych tradycji muzycznej rejonu Donegal. Prowadzi wykłady związane z tradycyjną muzyką irlandzką.

Zbiór dokumentuje pełny repertuar tradycyjnych mazurków z rejonu Donegal, jak również ostatnio skomponowanych przez skrzypków z Donegalu.

Zbiór ten zawiera 32 transkrypcje znanych mazurków. Książka zawiera audio CD wszystkich utworów z występów Tommy Peoples Seamusa Gibsona, Mairead Ní Mhaonaigh Martina McGinley’a a także Caoimhín i Niall Mac Aoidh.

Zbiór zawiera również DVD ilustrujące wykonanie polskiego mazurka w wykonaniu Tomasza Sadlakowskiego i Małgorzaty  Szylko.

Irlandzkie formy mazurka na płycie DVD są wykonywane przez legendarnych skrzypków Croaghs Vincenta, Jimmy i Peter Campbell’a. Pakiet ten zapewnia użytkownikowi możliwość nauczenia się melodii mazurka a także kilku tańców tradycyjnych, jak są one wykonywane w hrabstwie Donegal.

Ta praca jest doskonałym przykładem tego, jak w przeszłości, wielki geniusz artystyczny jednego regionu Europy mógł być z powodzeniem przyswajany przez inne narody i adaptowany do innej kultury. Witold Sobków, Ambasador RP w Irlandii (2002-2006).

Caoimhín Mac Aoidh: Friend of the Fiddlers

Ernest Bryll

Leave a comment

Irlandia – strona główna

doire      Ernest Bryll – ur. 1935, poeta, prozaik, dramaturg, dziennikarz, krytyk filmowy, dyplomata, ambasador RP w Irlandii (1991-1995).

Tłumacz z języka irlandzkiego, czeskiego i jidysz. Jest członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich, polskiego i irlandzkiego PEN Clubu, a także SEC (Society of European Culture).

Kawaler Orderu Irlandzkiego Rodu Królewskiego O’Conor (1995).

Wspólnie z żoną Małgorzatą Goraj-Bryll przetłumaczyli wiersze irlandzkie ze złotych wieków kultury celtyckiej.

Strona autora – http://bryll.pl/

Stefan Badeni – emigrant w Dublinie

Leave a comment

Irlandia – strona główna

383964-352x500     

Stefan Badeni (1885-1961), hrabia, historyk i pisarz, ostatni właściciel dóbr Koropiec nad Dniestrem i Zaburze koło Tarnopola oraz Znosicze na Polesiu.

Pochodził z rodziny hrabiowskiej o ogromnych wpływach w Galicji. Jego ojciec był marszałkiem krajowym, a stryj premierem Austro-Węgier.
Ślub Stefana z Marią Jabłonowską odbył się w Zakopanem.
W czasie II wojny światowej mieszkał na Węgrzech,w Budapeszcie, gdzie pomagał Polskim uchodźcom i pracował w konspiracji.

Aresztowany przez Gestapo trafił do obozu koncentracyjnego w Mauthausen, gdzie przebywał w latach 1944-45.

Po wojnie został we Francji, do Koropca, który teraz należał do ZSRR, nie mógł wrócić.
W 1947 roku przeniósł się do Irlandii. Zamieszkał w Dublinie i zaczął pisać.
Miał duży talent i wiedzę historyczną. Drukował w „Wiadomościach” londyńskich.
Napisał książkę – „Świat przedwczorajszy” – był to zbiór świetnych tekstów o XIX- wiecznej Europie.

Jego wspomnienia i felietony były przypomnieniem dawnego świata, który zaginął i zmienił się po wojnie.

Zmarł 16 sierpnia 1961 roku w Dublinie i został pochowany na St.Brigides Cemetery.

Older Entries